கற்றது தமிழ் (சினிமா)

பாதிக்கும் அதிகமான தமிழர்கள் கேட்டிராத தமிழ்ப் பாடல்களையெல்லாம் தண்ணியடித்துவிட்டு தனியாக காரில் போவோரிடம் ஒப்பிக்கும் தமிழ் வாத்தியார், பிரபாகர். கால்சென்டரில் வேலை செய்பவரே அசந்துபோகும் அளவிற்கு ஆங்கிலம் பேசவும் தெரிந்திருக்கிறது அவருக்கு. ஆனால், தான் 2000 ரூபாய் சம்பளம் வாங்குவதற்கு காரணம் தான் தான் என்பது தெரிவதில்லை. படிப்பு அறிவை வளர்ப்பதர்க்காக மட்டுமே; வேலை வாங்கித்தர அல்ல என்பதை உணராத வாத்தியார். கைக்குட்டை விற்கும் அவரது கல்லூரி தோழர் பிழைக்கும் வழி தெரிந்திருக்கிறார்."பண்ணப் பழகடா பச்சைப் படுகொலை" என்று பாரதிதாசன் என்ன அர்த்தத்தில் சொன்னாரோ எனக்குத் தெரியாது. ஆனால், தான் 26 வயது வரை உடலுறவுகொள்ளாத காரணத்தால், கடற்கரையில் நெருக்காமாக அமர்ந்திருக்குமொரும் ஜோடியை சுட்டுக் கொல்ல பாரதிதாசன் சொல்லியிருக்க வாய்ப்பில்லை. "கற்றது தமிழ்", இயக்குனரின் இயலாமை அல்லது ஆற்றாமையின் வெளிப்பாடு, குமுறல்.

ஒட்டகக் கொம்ப எங்க காணோம்?

"கால் முளைத்த கதைகள்" புத்தகம், குழந்தைகளுக்காக எஸ். ராமகிருஷ்னன் அவர்கள் எழுதியது.

தன்னிடமிருந்த அழகான வாலை குதிரைக்கும், கொம்பை எருதிற்கும் கொடுத்து ஏமாந்த ஒட்டகத்தைப் பற்றிய அரேபியப் பழங்குடி மக்கள் கூறும் கதை அதில் ஒன்று. கதையிலுள்ளது போல் ஒட்டகதிற்கு கொம்பும் வாலும் இருந்தால்?

இந்த படம் ஆனந்த் செய்து தந்தது.

கர்த்தர் தாமே எனக்கு முன்பாக போகிறவர்.

கர்த்தர் தாமே எனக்கு முன்பாக போகிறவர்.




அவர் எப்போது கார் ஓட்டக் கற்றுக்கொண்டார்?

குறிப்பு: பைபிள் வசனங்களையோ கர்த்தரையோ நான் விமர்சிக்கவில்லை.

எப்படி இருந்த நான் இப்படி ஆய்ட்டேன்!

ரென்டு நாளாவே நல்ல மழை. இப்பவும் மழை விடாததால கீழ இருக்க மளிகை கடையில போய் ஒரு பிஸ்கெட் பாக்கெட் வாங்கி சாப்பிட வேண்டிய நெலமை.

"அந்த மில்க் பிக்கீஸ் பிஸ்கெட் குடுங்க"
"..."
"இது பிரிட்டானியா தான", எக்ஸ்பையரி டேட்டைப் பார்த்துக்கிட்டே கடக்காரர்ட்ட கேட்டேன்.
அவர் ஒரு மாதிரி பாக்கவும், "பாக்கெட்லாம் மாத்திட்டாம் போல" என்று மீதி சில்லரையை வாங்கிட்டு வந்தேன்.

வீட்டுக்கு வந்து ஆசையா பாக்கெட்ட பிரிச்சா உள்ள வேற ஏதோ புது டிசைன்ல கட்டங்கட்டமா இருக்குது.



எங்க என்னோட பழைய பிஸ்கெட்ட காணோமேன்னு கூகுள்ல தேடும் போது கிடச்சது.



சுத்தி பூப்போட்டு நடுவுல "BRITANNIA" அப்படீன்னு எழுதிருக்கும். அம்மா அஞ்சு பிஸ்கெட் குடுத்தா கொஞ்சகொஞ்சமா பூவ முதல்ல சாப்பிட்டுட்டு அப்புறம் நடுவுல சாப்புடுற சுகம் இப்ப இருக்க சின்ன பசங்களுக்கு கிடைக்காது. நானா இல்ல என் தம்பியா, யாரு ரொம்ப நேரம் அந்த அஞ்சு பிஸ்கெட்ட சாப்பிட்டோம்ங்கிறது தான் கிளைமாக்ஸ்.

சிறுகதை எழுதுவது எப்படி?

இன்று தினமலரில் (சென்னை பதிப்பு) பக்கம் 5ல் ஒரு செய்தி:

"அரசு விரைவு பஸ் டிக்கெட் முன்பதிவு தீவிரம்; பயணிகளை திசை திருப்ப புரோக்கர்களும் முகாம்"

செய்தியெல்லாம் சரிதான். அதில் ஒரு சிறுகதையும் சேர்த்து செய்தியை சுவாரசியமாக்கியிருக்கிறார்கள்.

பெண்களை அங்கு உரசியதகவோ அல்லது சீண்டுவதகாவோ யாரும் புகார் கூறியதற்கான சான்று அளிக்கப்படவில்லை. வெறும் போட்டோகிராபர் கொண்டு வந்த புகைப்படத்தை வைத்துக்கொண்டு, ஆபீஸில் அமர்ந்தே கொஞ்சம் கற்பனை கலந்து எழுதப்பட்ட செய்தி இது என்பது என் கருத்து.




மேலும் அத்தகைய சந்தர்ப்பங்களில் அவ்வாரு செய்யக் கூடிய ஒரு ஆணின் கற்பனையாகவே இதை எடுத்துக் கொள்ள முடியும்.

குறிப்பு: இரண்டு வருடங்களாக நான் தினமலர் வாசகன். இந்த செய்தியை எழுதியவர் யாரென்பது எனக்கு தெரியாது. அவர் மீது எனக்குத் தனிப்பட்ட விரோதமோ அல்லது தொழில் விரோதமோ கிடையாது. இதை ஒரு வாசகனின் கருத்தாக தினமலர் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டுகிறேன். ஆட்சேபித்தால் மேலுள்ள இரு படங்களையும் எடுத்துவிடுகிறேன்.